Karanlık oda kurulu kapan
Peynir boyun eğen fare,
Aşk ateşi gönlü yakan
Vuslat tütsüsü eser yâre,

Hasret denizi ne kadar derin
Vurgun yemiş koca gemi,
Çoğalan düşüncelere vurduğum perçin
Aklın ötesinde aklın resmi,

Ağıt üzerine ağıt resmeder mezarı,
Gelin gelin diye haykıran melekler
Eritir gönlüme yağan karı,
Vaktin sükûtunu işaret eder

Ahmet Faruk Güvenç
00:46_08.03.2010

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Görüntüleme sayısı: 1

Kalıp değil bir fikir...

Elmas sorguçlu fakir;

Açıkta sırrı bâkir;

                  Kadın...

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Görüntüleme sayısı: 4

“İnsan şu kâinat ağacının en son ve en cem’iyetli meyvesi...” Asâ-yı Musa

Biz kâinatın meyvesiyiz. Dünyamız, Güneş sisteminden bir dal. Hepimiz o dala takılıyız. Yerçekimiyle bağlıyız ona. Ciğerlerimizle havayla alışverişteyiz. Güneş gözümüzün içinde çalışıyor. Yıldızlar bize göz kırpmada. Çiçekler bizim için bezenmişler...

Evet, biz kâinatın meyvesiyiz.
Bu âlem, bizim başımızı bekliyor. Bizim semâmız onda, bizim soframız onda. Gözümüze nur, midemize gıda ondan akıp geliyor. Şu görünen âlem, bedenimizin imdadına durmadan koşarken, bedenimiz de her an ruhumuza hizmet etmede. Gözümüze Güneş kadar muhtacız. Ve gözümüz, ancak güneş kadar bizim, yahut Güneş gibi bizim değil.

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Görüntüleme sayısı: 0

İnsanlar başkalarının kusurlarını görmek hususunda kartallara,Kendi hatalarını görmek hususunda köstebeklere benzerler...

Bu yazıya ilk yorumu yazın | Görüntüleme sayısı: 1